Gisteren was mijn lossingsvlucht. Een laatste check om te zien of je al dan niet alleen je vleugels kan strekken en zelfstandig kan werken (in een team dan welliswaar), noem het "la grande finale". Ik zou met een senior/coach vliegen waar we tijdens onze INI ook les van hadden gehad. Hij staat bekend (of berucht) om zijn perfectionisme en correctheid. En het is waar...

Als 'n kuikentje dat nog maar net zijn vleugels had gedroogd, kwam ik de cabine in. Nu moest ik het dus alleen doen, en ze liéten mij ook doen; "vlieg maar!" Ik deed mijn uiterste best, paste de kennis toe die ik op de trainingsvluchten had bijeengesprokkeld. Naar eigen zeggen bracht ik het er helemaal niet zo slecht vanaf! Mijn Frans verbeterd elke dag, ik let erop dat alle armleuningen naar beneden zijn en de raampjes open tijdens de landing en het opstijgen, ik let op de belletjes als de passagiers iets nodig hebben, ik kan een maaltijdservice doen zonder stoten, ik was vriendelijk tegen iedereen, enz... Maar de senior bleef sceptisch... Ik wist even niet of er koffie en thee op de tafel moesten bij 'n ontbijt, ik was verward als 'n passagier belde en om de 10de keer vroeg om een cola (mocht dat wel?) dat mocht dus, klant is koning... uiteraard... Maar tijdens mijn trainingsvluchten heb ik het anders geleerd, Dus ik wist het niet. Tijdens mijn trainingsvluchten heb ik te weinig zelf mogen doen, heb ik teveel zelf moeten vragen of ik iets kon doen en hebben ze teveel keren gezegd "neenee het lukt wel"... en nu moet ik daar de prijs voor betalen...

Niet gelost luidde het verdict... "Het is voor mij zelf 'n dillema Ellen, want als ik er één het gun dan ben jij het wel, maar ik denk dat het beter is dat je nog even 'n paar trainingsvluchten erbij doet, zodat je de service vlotter kan doen. Je safety ken je, daar ben ik helemaal niet bang voor, maar je bent nog te onzeker servicegewijs" was de uitleg. "ik weet zeker dat er potentieel in jou zit om 'n tophostess te worden, maar ik denk dat je wat betere voorbeelden moet krijgen voor ik je kan lossen"
Ik was in tranen, nog steeds, als ik dit zo overschrijf. Maar ergens weet ik ook wel dat hij gelijk heeft. Het zou beter zijn dat ik nog 'n paar correcte voorbeelden krijg, en dat ik het zelf moet doen maar dat men het mij wel uitlegd, in plaats dat ik er zelf achter moet vragen. De senior had mij beloofd te helpen met mijn vluchtvoorbereidingen, tot in de puntjes. Hij woont niet ver hier vandaan, dus we gaan het samen eens overlopen voor de volgende trainingsvlucht. En hij zou ook naar de seniors mailen om te zeggen waar ze mij zéker mee moesten helpen. Hij had mij dan wel niet gelost, maar hij zou er voor zorgen dat ik de volgende keer zou vliegen als 'n zwaan...