*Geeuw* Helemaal ontregeld ben ik... en pas één dag bezig :) Dat begint goed hier!
Ik had me nochtans een beetje voorbereid qua slaapritme in de aanloop naar mijn eerste vlucht; elke dag laat gaan slapen (rond 3u) en laat opstaan. Geen probleem zou je denken, voor zo'n studentje. Dat viel toch wat tegen eigenlijk! Als je zo'n hele maand cursus hebt gevolgd en elke dag vroeg op moest en bijgevolg dus ook vroeg(er) ging slapen, heb je toch al snel 'n routine opgebouwd in je slaapgedrag. Maar ik kon het de dagen vòòr mijn vlucht toch telkens rekken tot 3u ongeveer. Waarom? Omdat het op-en-afje Tel Aviv tot 6u 's morgens zou duren, daarom! Ik wou niet al meteen in slaap vallen, het zou maar belachelijk zijn :D

Goed... Gisterenmiddag dus, rond 'n uur of 3 vertrok ik in uniform met de trolley aan de hand en de "sjakosch" aan de andere hand/oksel richting bushalte. Bekijks dat ik had! Ik denk dat dat iets is waar ik aan zal moeten wennen :)

Aangekomen in de crew room zat iedereen al aan tafel. *Oh nee, iedereen is er al! Ik ben toch niet te laat eh!!!* Ik was niet te laat, iedereen was gewoon erg vroeg. Met bibberende benen stapte ik op hen af "Ik dénk dat ik vandaag met jullie meevlieg" zei ik heel zacht. "Ah, hallo, jij bent Ellen zeker :)" Zei de senior meteen. "Jah, inderdaad, hallo". De bedoeling was eigenlijk dat ik nog eerst nog even m'n voorbereiding zou maken aan de computers, maar ik was door de zenuwen helemaal vergeten dat ik dat uberhaupt moest doen. Ook de gebruikelijke begroeting (iedereen 'n kus geven) was ik totaal vergeten. Achteraf kreeg ik van de senior te horen dat ik daarop moest letten, dat sommige captains dat helemaal niet leuk vinden als ik dat achterwege laat. "Sorry, het waren de zenuwen denk ik" Gelukkig was de captain 'n hele lieve man en maakte er geen probleem van. Ik gaf mezelf wel 'n innerlijk standje, hoe kon ik zoiets nu vergeten!

We gingen met de taxi vanuit Zaventem naar Luik, waar onze 'kist' stond die ons naar Tel Aviv zou brengen (en terug). De vlucht op zich viel heel goed mee, 'n beetje vreemd vond ik zelfs. Ik kan er niet zo goed 'n gevoel op plakken. Je had precies 2 soorten (en neem dit alsjeblieft niet racistisch op ofzo ) mensen aan boord; de "toeristen" en de echte "Israëlieten". Ik had me al laten vertellen dat deze laatste 'groep' vaak erg traditioneel kan zijn maar ik vond het eigenlijk nog wel allemaal meevallen. Persoonlijk vond ik de toeristen meer veeleisend .

De crew was heel vriendelijk en aardig, en als ik vragen had moest-ik-die-toch-zéker-wel-stellen! Ik voelde me vooral overdonderd, vergat om de haverklap dingen die eigenlijk heel logisch waren en kwam wat stuntelig over in het begin :) Dat zal morgen wel anders zijn! Bij de terugvlucht had de senior nog 'n 'verassing' voor mij, kondigde ze aan. Oh jee... Die verassing bleek dat ik helemaal alleen de maaltijdservice mocht doen; *glups* Erg onzeker begon ik eraan. Maar met elke rij werd ik zekerder en zekerder. Achteraf gezien vond ik het zelfs het leukste stuk van de vlucht ^^ Je leert er wel van, als je zo voor "de leeuwen" wordt gegooid. "Ik wist wel dat je het kon" zei de senior "beter nu leren dan straks." En ze had gelijk! Wat ik zeker heel vreemd vond tijdens de vlucht was; als je bij het stijgen of dalen door de cabine liep, van voor naar achter (of andersom), leek het net alsof je 'n trap op of afliep, terwijl je eigenlijk gewoon rechtdoor loopt op 'n vlak stuk ondergrond. Een erg raar gevoel :)

Bij de landing in Luik mocht ik zelfs even in de cockpit zitten! Geweldige ervaring was dat. Het was nog aardedonker buiten, maar de cockpit was verlicht door alle lichtjes en knopjes die je daar hebt. Buiten kon ik een geweldige sterrenhemel zien (geen lichtvervuiling!). Bij het landen zoefden we tegen 800 km/h door de wolken heen; en ik kan je verzekeren, snachts is dat best spectaculair; Het enige wat je buiten ziet is de weerkaatsing van het licht van het vliegtuig op die wolken, verder niets. De ene wolk na de andere doemde voor ons op. Zoef! Erdoorheen en weer een, en weer een...  De landingsbaan was wel één groot lichtfestijn. Ik heb het gefilmd, ik zal het hier zo snel als ik tijd heb posten dan kunnen jullie meegenieten.

Om 6u 's ochtends kwamen we terug aan (per taxi) in Zaventem. Een collegaatje was zo lief om mij thuis af te zetten met de auto, dat scheelt! Ik verlangde maar één ding; slapen! Bij het tandenpoetsen voelde ik me wel 'n beetje 'landziek'; alsof je straalbezopen bent, maar je bent het uiteraard niet :D apart gevoel! Ik heb geslapen als 'n roos :) heerlijk!

Morgen naar Hurgada in Egypte! Ik hou jullie op de hoogte!