Dus... Ik zal beginnen waar ik laatst geëindigd was, mijn lossing! Ahum...

Dinsdag 23 december 2008
BRU-ALC-AGP-BRU
Aanmeldtijd: 05:45

Afmeldtijd: 14:35

Een pak beter uitgeslapen en voorbereid dan de eerste lossingsvlucht stond ik om 4u op. Gedoucht had ik al, dus het ging nog redelijk rap. Ik moest er om kwart voor 6 ten laatste zijn, maar ik probeer altijd 'n half uur vroeger te arriveren, om wat op m'n gemak te zijn (--> streverke ). Ik vloog met dezelfde senior als zondag, maar deze keer was hij er gelukkig al Na 'n korte briefing gingen we op weg naar de tarmac (en ooh wat ben ik blij met die jas en sjaal ) Snel door de security; jassen uit, horloge uit, "sjakosch" in 'n blauw bakje, badge afgeven aan de balie en door de metaaldetector lopen... *pieeep*! Zucht, dat ding gaat dus ALTIJD af als ik erdoor loop! Waarschijnlijk komt dat omdat ik zoveel schuivertjes (haarspeldjes) in mijn haren heb steken (voor mijn dotje é). Ik wordt dus ook elke keer gefouilleerd en met de handscanner nagekeken, om dan tot de conclusie te komen dat het inderdaad mijn haarspeldjes zijn Als mijn haren wat langer zijn is dat probleem ook van de baan, dan heb ik er niet meer zoveel nodig om alles samen te houden. Goed, snel alles terug aandoen en naar het busje lopen die ons naar onze kist zal brengen.

Ik was heel wat minder zenuwachtig dan de vorige keer, dat komt ook deels doordat de coach zelf 'n rustige mens was Diegenen die mij goed kennen, weten dat ik 'n spiegel ben; ik neem heel snel het humeur van anderen over. Ik vloog met 2 collegaatjes waar ik al eerder mee had samen gevlogen, ik vond het leuk dat ik wat bekende gezichten zag, da's altijd leuker natuurlijk, dan weet je wat je kan verwachten en wat niet ^^

Enfin, ik deed alles zoals het mij geleerd was, maakte weinig fouten... 'n paar van die "ohja-natuurlijk!-momenten" maar voor de rest liep alles vlotjes. Ik moet de "schwung" er nog in krijgen, dat neemt tijd in beslag natuurlijk, rome is ook niet op één dag gebouwd . Ik had van de vorige coach (diegene die mij niet had gelost de eerste keer) wat bijles gekregen ivm de service, omdat hij vond dat er nog wat aan gesleuteld kon worden. Hij had mij volledig voorbereid op 'n Level 4 vluchtje (elke vlucht heeft zijn eigen type service, onderverdeeld in levels; waarvan level 4 meestal een langere vluchttijd inhoudt) Maar deze vlucht was 'n Level 2, net iéts anders. Maar ik heb het er goed vanaf gebracht. In principe is er niet zooo veel verschil in. 'n Paar details, that's it.

Daarna kwamen de safety vragen; 'n stuk of tien vragen om te testen of ik mijn veiligheid goed kende. Bijvoorbeeld: "hoeveel zuurstofmaskers zitten er in de ASU?", "Wat moet je doen bij een pilot incapacitation", "Wat moet je doen in geval van 'n evacuatie?", enzoverder... Ik ga jullie niet vervelen met vakjargon, maar ik kan wel zeggen dat ik elke vraag goed heb beantwoord

Vol goede moed ging ik na de vlucht dus terug met de crew naar onze crewroom waar de coach mij al dan niet zou vertellen of ik gelost zou zijn. Hij liet mij in spanning hoor! Begon eerst wat te overlopen wat ik goed had gedaan tijdens de vlucht en wat beter kon, waar ik op moest letten, enz... (komaan, ben ik gelost of ben ik niet gelost?!) dacht ik bij mezelf...

"Jah in het geval da ge nog zou twijfelen, Ellen, ge zijt gelost hoor!" *innerlijk rondedansje* YES! Dat innerlijk rondedansje kwam naar buiten, en ik begon bijna echt door de crewroom te dansen ^^ Superblij was ik! duh! Eindelijk heb ik m'n vleugels gekregen :) Geen vijfde wiel meer aan de wagen zijn, zelf, op eigen benen... euh vleugels! ^^ Hiep hoi! Met 'n grote smile reed ik naar huis, wat 'n leuke kerstkado