De afgelopen 3 jaar heb ik aan iedereen die het horen wou staan verkondigen dat ik liever stewardess zou willen worden dan een kantoorslaaf. De reacties hierop waren meestal heel erg uiteenlopend, van "ooooh wat leuk!" tot "Stewardess?! Ober in de lucht zeker! Ge kunt toch veel beter!" of "Jamaar, ge hebt toch 'n masterdiploma? Hoe zit het daar dan mee?"

 Ik heb inderdaad mijn master in de communicatie & multimediadesign op zak. Maar ik zie het écht niet zitten om 'n kantoorjob te zoeken; tussen vier muren, achter je bureautje, je scheel staren op je computerscherm, elke dag opnieuw... Geef dan maar elke dag avontuur!

 Dus ik stapte in m'n stoute schoenen en solliciteerde bij "Maatschappij X". Een maand ging voorbij, en nog steeds had ik niets gehoord. Ik was de hoop op 'n carrière in de lucht al stilletjes aan het opgeven, totdat ik op 'n dag 'n mailtje in m'n mailbox kreeg; "We hebben jou al een aantal keer proberen te bellen maar je bent niet bereikbaar. Als je nog geinteresseerd bent in de job, gelieve ons dan te contacteren" Ik sprong een gat in de lucht :) Natuurlijk was ik nog geinsteresseerd!

Ik werd uitgenodigd voor 'n eerste selectieronde op 7 oktober, de dag dat m'n papa jarig is (toevallig). Omdat ik al om 8u 's ochtens daar werd verwacht en omdat de omgeving Brussel - Zaventem 's morgens 'n soepje is qua verkeer, sprak ik met tante Gerda, die in Leuven woont, af dat ik bij haar bleef slapen de avond voordien. Zo kon ik toch iéts langer slapen en 's morgens toch op 'n veilige manier in Zaventem raken; namelijk met de trein!

 Ze hadden gevraagd om ons te kleden en te schminken als 'n stewardess. Help! (typisch vrouwelijk?) "Ik heb niets om aan te doen!" De zaterdag ervoor ging ik dus met mama winkelen in Roermond; Nieuwe schoenen, panty's, oorbellen, nieuwe outfit, haaraccessoires, enz... 's avonds zocht ik nog op youtube 'n aantal make-up en haartips op, en ik was klaar voor de grote dag! :)

De nacht voordien (bij Tante Gerda) heb ik eigenlijk geen oog dicht gedaan, ik bleef maar piekeren. Ik had vooral erg veel schrik voor de franse test, omdat mijn Frans nog niet erg vloeiend genoeg is. Ik droomde die nacht in het Frans, dat kan ik je verzekeren!

Nog vòòr m'n wekker af ging stond ik op, om vijf voor half zes. Ik maakte me klaar en speelde met moeite 'n boterham met choco naar binnen. Nonkel Johnny bracht mij en tante Gerda naar het station. Tante zou dezelfde trein nemen om me wat gezelschap te houden onderweg. Ze moest toch die kant uit voor haar werk. We oefenden nog snel wat franse woorden die misschien van pas zouden komen :)

Ik arriveerde 'n half uur te vroeg aan het gebouw van de maatschappij. Er stonden al twee meisjes te wachten, ik was blijkbaar niet de enige vroege vogel :) We moesten blijkbaar 'n eindje verderop zijn, en één van de meisjes bood ons 'n lift aan :) meteen al socializen natuurlijk :D

 We waren met z'n zevenen in de eerste groep. We mochten mee naar de vergaderzaal waar we 'n presentatie kregen over het bedrijf, de bestemmingen, het loon, de soorten vliegtuigen, enz... Erg interessant natuurlijk, maar ik wist de helft al, ik had m'n research al gedaan :)

 Dan werd het tijd voor de groepsdiscussie. We moesten zorgen dat we per taal elk aan bod zouden komen in de discussie. Er werd gelet op communicatie, taal en lichaamstaal. Maar ook voorkomen, uitstraling en vriendelijkheid vermoedde ik.

We begonnen in het Nederlands (geen probleem!) en na tien minuten werd er over gegaan op Frans (het ging toch vrij goed moest ik zeggen, wel wat hakkelig, maar bon) en weer na tien minuten in het Engels (no problem here). Na afloop van de discussie ging ik even naar de jury toe om toch even te vermelden dat ik ook nog avondschool Frans aan het volgen ben en dat ik echt wel gemotiveerd ben om me de taal eigen te maken.

 Na de discussie gingen we terug naar de wachtkamer, zodat de 'jury' zich kon beraadslagen wie geschikt was, en wie niet. Ze riepen ons terug en de HR manager vertelde dat Julie, Catherine en Ellen mochten blijven. De rest werd bedankt voor hun komst. Ik sprong bijna 'n gat in de lucht, dat kan je wel begrijpen!

 We kregen even 'n korte pauze om wat bij te komen. Toen werden Julie en ik apart geroepen. We mochten verder naar het rollenspel. Met z'n twee! Dat is al minder stresserend dan alleen natuurlijk. We kregen weer verschillende situaties die zich kunnen voordoen in 'n vliegtuig. 'n steward en 'n stewardess deden alsof ze lastige passagiers waren. Ook hier moesten we weer reageren in de taal waarop ze ons aanspraken (Frans, Nederlands of Engels). Na afloop had Julie had iets minder het gevoel dat het goed was, maar ik was er van overtuigd dat we het goed hadden gedaan.

 Omdat we nu niet onmiddelijk te horen kregen of we geslaagd waren of niet, zaten we beide nog altijd met 'n stresserend of eerder zenuwachtig gevoel. We besloten met z'n tweeën 'n kop koffie te gaan drinken in de luchthaven zelf. Het werd uiteindelijk warme chocomel :) en 'n heel interessant en ontspannen gesprek van ongeveer anderhalf uur! Dat deed deugd, voor ons beide :) We wisselden gegevens uit en beloofden elkaar iets te laten horen als we geslaagd waren of niet. We namen afscheid bij het treinstation.

 Er was ons gezegd dat we ten laatste op het einde van de week iets te horen zouden krijgen. Maar diezelfde avond, rond 'n uur of 5 ging mijn telefoon al! Of ik voor 'n tweede sollicitatiegesprek wou langskomen! Morgen al! :D